तरंग

तरंग
तरंग उमटले तेंव्हादोघांच्याही
भोवती मी समजले ,
हेच हवसं,हेच अपेक्षित...
मी बुडालेय ,खोल खोल आत
खोल तुझ्या अंतरंगात,
ओलेती अन जखमी होउन तुझ्या तळापर्यंत..
माझा उडाला टवका
तू विचारलच नाहिस पण माझ्या दुखवल्या मनाला..
कदाचित ... कदाचित तुला प्रश्न असेल..
दगडाला कुठे असतं मन ..अन कुठे असते जागा दु:खाला..?
काळ लोटलाय जरासा...
आता कुठले नामोनिशाण कशासाठी ?
तुझ मन पुन्हा तसच ..
स्वच्छ आणि नितळ...
कदाचित....कदाचित...नविन दगडाला मोहात पाडण्यासाठी .... !
जान्हवी