ओढ लागते अशी जीवाला
मन ’तारा तुटका’ होई
कसे कळेना किती क्षणार्धी
तुजपाशी ते जाई
साद उमटते इतकी आतून
’चातक’ मन हे होई
उमटे ना शब्द , कसे सांगावे
शब्दही विरून जाई
स्वप्ने उमटती ऐसी अक्षी
’राधा’ मन हे होई
साथ तुझी कल्पून येथे
गोकूळ सारे होई
आठव आठव असे दाटती
’अंबर’मन हे होई
मिती न काही इथे कशाला
बरसती दिशातून दाही
विरह तुझा हा मुळी न सोसवे
’सागर’ मन हे होई
क्षण क्षण एकेक किती कठीण तो
किती गुढ गहराई
जान्हवी
मन ’तारा तुटका’ होई
कसे कळेना किती क्षणार्धी
तुजपाशी ते जाई
साद उमटते इतकी आतून
’चातक’ मन हे होई
उमटे ना शब्द , कसे सांगावे
शब्दही विरून जाई
स्वप्ने उमटती ऐसी अक्षी
’राधा’ मन हे होई
साथ तुझी कल्पून येथे
गोकूळ सारे होई
आठव आठव असे दाटती
’अंबर’मन हे होई
मिती न काही इथे कशाला
बरसती दिशातून दाही
विरह तुझा हा मुळी न सोसवे
’सागर’ मन हे होई
क्षण क्षण एकेक किती कठीण तो
किती गुढ गहराई
जान्हवी
